Wednesday, August 26, 2015

Ρηβιούστ του 4ου ΕΤΑΠ της Βουλέθαστ

Σήμερα είχαμε να κάνουμε, μόνο 4 χιλιόμετρα

Ναι καλά διάβασες, μόνο 4 χιλιόμετρα. Άσε αυτά που σου λένε οι αλλοινοί. Ένδοξες Μανδρίτες και κλάιν μάιν. 4 χιλιόμετρα. Τέλος.
Να σου δώσω μια τάξη μεγέθους και το Εβροσπόρτ το χτεσινό Ετάπ έδειχνε, οπότεστ έβαλα Ίεσπιεν στα δορυφορικά συστήματα των Μοναδικών ΠαγκοΖμίως Έγκυρων Ρηβιούστ κι έβλεπα κονσέρβα baseball.
To
οποίο σε πληροφορώ, είναι απείρως πιο ενδιαφέρον απ' τους κουρCάδικους αγώνες. ΄'Εχει πολύ περισσότερα πράγματα να δεις απ' το πελοτόστ στον κάμπο και 6 Καρρέρες στο 10λεφτο μπροστά. Οι οποίοι Καρρέρες, 20 χλμ πριν το τέλος έκλασαν παντελώς τελείως σε δύο δόσεις. Πρώτα οι τέσσερις, μετά οι δύο τελευταίοι.
Τους κατάπιαν τα Σαξόραλα και οι Αχώνευτοι αμάσητους με τα πούπουλα που ήσαντο εργοδηγοί στο πελοτόστ και δίναν αβέρτα.

Είχαμε τα 4 χιλιόμετρα ανηφόρας σήμερα, που τι κρίμα δεν ήταν κατεγκοράιζεντ... αλλά και πως να είναι?
Από τα 4 χιλιόμετρα τα 500 με 600 μέτρα ήταν ανηφόρα. Τα υπόλοιπα ήσαντο ορεινό ισάδι και ελαφριός κατήφορος.

Είμαστε στον κάμπο, το πάμε κόσα, κουρCάδες γαρ, μπροστά Σαξόραλα και Αχώνευτοι όπως είπαμε.
Και πως περνάει η ώρα? Ψάχνουμε να ωρούμε ποιος θα κερδίξει. Ξεκινήσαμε με τον Νταν Μάρτιν και στα τρίτα τσίπουρα, το δίδυμο της συμφοράς, μόνο τον Τούλη δεν είχε στα φαβορίτ για το ετάπ

Στο τέλος του καμπίσιου ισαδιού, έχουμε μια δεξά που κλείνει και πιάνουμε τα πρώτα 300 μέτρα ανήφορου.
Επί της δεξιά, μόνο 5-6 σαβουριαστήκανε. Το κόψανε κατά το χαντάκι. Το λες κι επιτυχία, εξέλιξη του είδους και άλλα διάφορα τέτοια ηρωικά των κουρCάδων.

Πελοτόστ λάστ γίαρ... Συντριμτόστ. Επειδή οι κουρCάδικοι αγώνες είναι ένα άθλημα [άθλημα... εκλογές έχουμε ότι θέλω λέω....] παραδόσεων κυρίως... παραδοσιακώς με το που είδαν ανήφορο άρχισαν να τρεκλίζουν δεξά κι αριστερά σα τα παλιάλογα.

Ο φοβερός και τρομέρος ανήφορος που λες λατρεμένε μου αναγνώστη, είναι μια λαγογαμήστρα, ένα στενοσούρι, άντε να βγάλεις άκρη, ποιος είναι που. Ούτε ο Ζουπερντουπερ κοριός της εύπ, δεν έβρισκε άκρη. Αυτός που έπιασε τα λαμόγια που ζμπρώχνανε γκόμενες και στάφ στους φραγκάτους> Αυτός.
Εδώ τίθεται ένα θέμα, αν χρειάζεσαι Ζουπερντουπερ κοριό για να τους πιάσεις αυτούς ή μ' ένα επιτόπιο νταραβέρι δεν μαζεύεις και 50αρια από δάυτους στο χαλαρό και χωρίς να ξέρεις πολλά.

Στη δουλειά μας εμείς.
Με το που τελειώνουν τα πρώτα 300 ανηφορικά μέτρα και πιάνου το ισάδι, λακάει ο Σάμου.
Του μπι όνεστ, χάρηκα. Ακόμα και στους Καντελεβανσέους, τα Μοναδικά ΠαγκοΖμίως Έγκυρα Ρηβιούστ αγαπάνε Σάμου, από την εποχή που ο Νάβραχος είχε λευκή Όρκα και Ζουμπαφλάι.
Ορμάει στα καπάκια ένα δουλικό Αχώνευτος, o Ρόζ, τον μαζεύει και πάει για τη νίκη.

Εκεί ήρθε η νέμεσις για την ύβρη.
Απ' το πουθενά εμφανίζονται ο δενεινειοερνεστοΒαλβέρδε με τον Σαγκανάκη προφυλαχτήρες.

10 καρότσες πίσω το άφησαν το ταλαίπωρο το Αχώνευτο. Τέταρτο βγήκε.

Πρώτος δενειναιοερνεστοΒαλβέρδε
Δεύτερος [παραδοσιακά, είπαμε είμαστε άθλημα [κλάιν] των παραδόσεων] ο Σαγκανάκης. Για φέτος είναι μακράν ο καλύτερος δεύτερος. Ο Bruni ούτε τη σκόνη του δεν μπορεί να δει.

No comments:

Post a Comment